Çok yağmıştı belliydi. Fakat sonradan kararsız bir çamur deryasına dönmüştü o yokuş.
İvan Alekseyeviç yine çamura bastı. Bu kadarı fazlaydı. Artık hızlı hızlı yürümekten vazgeçti. Tabii olarak kimse bunu bilemedi. Kendisi de unuttu sonra. Yine çamura bastı. Ah İvan Alekseyeviç!
30 Aralık 2010 Perşembe
28 Aralık 2010 Salı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)